ഭരണഘടന വിഭാവനം ചെയ്യുന്ന സമത്വവും സുരക്ഷിതത്വവും കടലാസിലൊതുങ്ങുകയും, രാജ്യത്തെ സ്ത്രീകൾ ദിനംപ്രതി ഭയത്തോടെ ജീവിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ദാരുണമായ ഒരു സാഹചര്യത്തിലൂടെയാണ് നമ്മൾ കടന്നുപോകുന്നത്. പഞ്ചാബിലെ ലവ്ലി പ്രൊഫഷണൽ യൂണിവേഴ്സിറ്റി (LPU) ഉൾപ്പെടെയുള്ള വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങളിൽ സമീപകാലത്ത് ഉയർന്നുവന്ന സ്ത്രീകളുടെയും വിദ്യാർത്ഥിനികളുടെയും പ്രതിഷേധങ്ങൾ വ്യക്തമാക്കുന്നത് ഭരണകൂടത്തോടും നിലവിലുള്ള സംവിധാനങ്ങളോടുമുള്ള ജനങ്ങളുടെ കടുത്ത അമർഷമാണ്.
ഒരു രാജ്യത്തിന്റെ പുരോഗതി അളക്കുന്നത് അവിടുത്തെ സ്ത്രീകൾക്ക് ലഭിക്കുന്ന സ്വാതന്ത്ര്യവും സുരക്ഷിതത്വവും മുൻനിർത്തിയാണ്. എന്നാൽ, ഇന്നത്തെ ഇന്ത്യയിൽ ഉന്നത വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങളിൽ പഠിക്കുന്ന വിദ്യാർത്ഥിനികൾക്കുപോലും സ്വന്തം ക്യാമ്പസുകളിൽ സുരക്ഷിതത്വം അനുഭവപ്പെടുന്നില്ല എന്നത് ലജ്ജാകരമാണ്. പരാതികൾ ഉയരുമ്പോൾ അവ പരിഹരിക്കാനോ കുറ്റക്കാർക്കെതിരെ ശക്തമായ നടപടി സ്വീകരിക്കാനോ മുതിരാതെ, സ്ഥാപനത്തിന്റെ പേരുദോഷം മറച്ചുവെക്കാൻ വിഷയങ്ങൾ ഒതുക്കിത്തീർക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന സമീപനമാണ് പലപ്പോഴും അധികാരികളിൽ നിന്ന് ഉണ്ടാകുന്നത്. ഇത് ഇരകളെ വീണ്ടും വേട്ടയാടുന്നതിന് തുല്യമാണ്.
നിയമങ്ങളുടെ കുറവല്ല, മറിച്ച് അവ നടപ്പിലാക്കുന്നതിലെ ഭരണകൂടത്തിന്റെ ഇച്ഛാശക്തിയില്ലായ്മയാണ് പ്രധാന പ്രശ്നം. പെൺകുട്ടികളുടെ സംരക്ഷണത്തിനായി വലിയ പരസ്യങ്ങളും മുദ്രാവാക്യങ്ങളും ഉയർത്തുന്ന സർക്കാർ, പ്രായോഗികതലത്തിൽ അക്രമികൾക്കെതിരെ ഭയമില്ലാത്ത അന്തരീക്ഷമാണ് സൃഷ്ടിച്ചിരിക്കുന്നത്. നീതി വൈകുന്നത് നീതി നിഷേധിക്കലാണെന്നിരിക്കെ, അതിക്രമങ്ങളിൽ പെട്ടെന്ന് അന്വേഷണം നടത്താനോ പ്രതികൾക്ക് അർഹമായ ശിക്ഷ ഉറപ്പാക്കാനോ കഴിയാത്തവിധം ക്രമസമാധാന പാലനവും അന്വേഷണ ഏജൻസികളും പരാജയപ്പെടുന്നു.
ഭരണഘടന നൽകുന്ന ജീവിക്കാനുള്ള അവകാശവും (Article 21) തുല്യതയ്ക്കുള്ള അവകാശവും (Article 14) ഉറപ്പാക്കാൻ കേന്ദ്ര-സംസ്ഥാന സർക്കാരുകൾക്ക് ബാധ്യതയുണ്ട്. ക്യാമ്പസുകളിലും ജോലിസ്ഥലങ്ങളിലും പൊതുയിടങ്ങളിലും ഭയമില്ലാതെ സഞ്ചരിക്കാനും പഠിക്കാനും ജോലി ചെയ്യാനുമുള്ള അന്തരീക്ഷം ഒരുക്കുക എന്നത് സർക്കാരിന്റെ ദയയല്ല, മറിച്ച് സ്ത്രീകളുടെ അവകാശമാണ്.
പ്രതിഷേധിക്കുന്ന വിദ്യാർത്ഥിനികളുടെ ശബ്ദത്തെ അടിച്ചമർത്താനല്ല, മറിച്ച് അവർ ഉന്നയിക്കുന്ന ആശങ്കകൾ കേൾക്കാനും ഉടനടി നടപടിയെടുക്കാനുമാണ് സർക്കാർ തയ്യാറാകേണ്ടത്. സ്ത്രീകളുടെ മാന്യതയും സുരക്ഷിതത്വവും ഉറപ്പാക്കാൻ കഴിയാത്തപക്ഷം, ഭരണകൂടത്തിന്റെ അവകാശവാദങ്ങളെല്ലാം വെറും വാക്കുകളായി മാത്രം അവശേഷിക്കും...!